IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 New leader, new rules

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Eve

avatar

Aantal berichten : 13
Registratiedatum : 22-09-13

Character sheet
Leeftijd:: 17 (107)
Wezen:: Vampier
Partner:: Just shut up dude.

BerichtOnderwerp: New leader, new rules   za sep 28, 2013 11:53 am

Diep weggedoken in de dure zwartleren zetel van de peperdure rolls royce keek de jonge vampier door de verduisterde ruiten. Ze zat te mokken, was kwaad omdat haar vader haar naar dit afgelegen land had gebracht. Ze wilde hier niet zijn, niet met al die stinkende honden in de buurt, ze wilde hier weg ze wilde uit de wagen springen en de weide wereld in trekken. Ja ze wilde de wereld zien, overal haar stempel opzetten, maar ze kon niet, haar vader zou altijd macht over haar hebben, hij zou haar altijd beletten zichzelf te zijn.
Een hoop knobbelige bergwegen en levengevaarlijke haarspeldbochten later kwamen ze bij een reusachtig en spookachtig oud kasteel aan. Dit zou dus haar nieuwe huis worden, haar moderne herenhuis had ze moeten inruilen voor dit deprimerende hol. Met een zucht stapte de paarsharige rebel uit, haar zwartgeverfde tassen achter zich aansleurend. De koffers liet ze in de grote inkom hal staan, ze luisterde naar hoe de motor weer aansprong, hoe de zwartglanzende auto wegscheurde naar de plaats die ze gedwongen had moeten achterlaten. Haar beani trok ze recht op haar kop voor het meisje gehuld in een topje, short, dikke zwarte legerlaarzen en een stekelige band rond haar nek haar nieuwe huis begon te verkennen.
Alles was hier zo kil en leeg, maar het gebouw had potentieel, ze zou alle antieke schilderijen kunnen weghalen of bekladden, ze kon alle oubollige meubels uit het raam gooien en met de open ruimte een geweldig feest kunnen geven. Ja ze zag het al helemaal voor zich, de muziek op zijn luidste, ze zou dit kasteel op zijn grondvesten laten daveren. Vrolijk huppelde het meisje verder tot ze bij een groot verzegeld vertrek aankwam, met een haarspeld ontgrendelde ze het oude slot. Langzaam ging de deur open, met haar zware schoenen ging ze de spookachtige slaapkamer binnen. Dit was vast de kamer van de oude leidster geweest. Wat een oubollige bende was het hier. Met opgetrokken neus wandelde Eve de kamer rond, trok ze de oude gordijnen voor eht raam uit zodat haar slanke lijf in het zonlicht baadde.

__________~Blood_War~__________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zero

avatar

Aantal berichten : 62
Registratiedatum : 27-01-13

Character sheet
Leeftijd:: 18 (118)
Wezen:: Vampier
Partner:: Can you melt the ice around my heart?

BerichtOnderwerp: Re: New leader, new rules   wo okt 02, 2013 6:16 am

Hij keek naar beneden, de plaats waar Rhine verdwenen was. Hij had dagen naar haar lopen zoeken, maar ze was nergens te bespeuren. Die vuile hond zou er voor boeten van wat ze gedaan had. Hij zou haar gaan vermorzelen, met zijn eigen handen. Alhoewel, dat was misschien niet zo’n plan want dan zou er chaos ontstaan. Nee, hij moest iets anders verzinnen, of gewoon wachten tot er weer een oorlog kwam en haar dan tot zijn rekening nemen. De smerige hond. De golven klotsten woest tegen de klif. Ze kon niet dood zijn, een vampier stierf niet van zoiets als dit. Dat was gewoon onmogelijk. Of dat was toch wat het vroeger aangeleerd was. Kon het zijn dat het toch zo was? Dat het een leugen was? Hij wist het niet. ”Waar ben je?” fluisterde hij zacht tegen zichzelf. Hij ging met zijn handen door zijn pigmentloze lokken. Een vraag die onbeantwoord bleef. Ze was verdwenen, er was geen enkel spoor van haar gevonden. Nergens. Verdwenen. Onvindbaar. Hij miste haar, wilde dat ze hier was. Maar dat was niet zo. Waarom had het zo moeten eindigen? Zero zuchtte diep. Stop. Hij moest hier mee stoppen. Ze was verdwenen en dat was erg, maar ze zou vast gewild hebben dat hij gewoon door zou gaan met zijn leven en het niet liet vallen. Hij moest door gaan. Hij stond op en trok zijn witte, nette hemd waarvan de bovenste knopjes open stond weer recht. Bloody Rose zat in de binnenzak van zijn jas. Toen hij op stond, rinkelde de metalen ketting lichtjes. Hij wierp nog een laatste blik naar beneden. ”Ik mis je Rhine, ik zal je nooit vergeten.” Hij stak zijn handen in zijn broekzakken en wandelde dan weg, naar het kasteel toe. Hij dacht aan zijn eerste keer in het kasteel. Onbewust verscheen er ene grijns op zijn gezicht. Achteraf gezien was het wel grappig, op het gewonde deel na dan. Net zoals het moment dat hij het glazen dak gebroken had en van haar weer aan elkaar moest lijmen met superlijm. Dat waren nog eens goede tijden.

In de verte zag hij het kasteel al verschijnen. Het was er iets donkerder en er ging een lugubere sfeer. Soms hing er ook wat mist, maar vandaag niet, vandaag was het zonnig. Maar goed dat er zo’n enge sfeer om het kasteel hing, anders konden de mensen hen te makkelijk ontdekken en achter hun bestaan komen.  Hij zag nog vaag een auto wegrijden, een Rolls Royce om precies te zijn. Een slank gestalte met… Paars haar? En een beani ging het kasteel binnen. Paars haar… Serieus? Dat kon nu toch niet de nieuwe leidster zijn? Was dit een grap ofzo? Wie had haar uitgekozen? Zero zuchtte diep. Hij mocht haar niet op haar uiterlijk gaan beoordelen, hij moest aardig voor haar zijn… Op zijn eigen gemene manier dan toch. Tjah, vooroordelen waren gevaarlijke dingen en Zero was nu eenmaal iemand die deze snel had. Dus dat was pech voor die meid. Hij had ooit eens haar naam opgevangen. Wat was het nu ookal weer? Het lag op het puntje van zijn tong, maar hij kwam er maar niet op. Hij wist wel dat het met een E begon. Maar waarom zou hij zich iets moeten herinneren dat zich niets interesseerde?

Na een hele poos wandelen, kwam hij aan het kasteel aan. Haar geur viel hem meteen op. Ookal waren ze geen familie, haar geur deed hem een beetje aan die van Rhine denken. Er zat iets gemeenschappelijks in. Alhoewel, dat kon toch niet? Het was vast de geur van dat wijf vermengt met die van Rhine. Ja, dat was het vast. Hij zuchtte diep, bereidde zich mentaal voor om aardig te blijven. Wat vast niet zou lukken. Hij opende de deur en liep naar binnen, volgde zo geluidloos als een kat haar geurspoor. Het leidde naar… Rhine’s oude kamer? Wat dacht ze wel niet dat ze bezig was? Hij versnelde zijn pas, maar zorgde er nog steeds voor dat hij geen geluid maakte. Uiteindelijk zag hij de deur die open stond en het paarsharige meisje dat in het zonlicht stond. Het zonlicht in Rhine’s kamer… Rhine’s kamer… Hij ging in de deuropening staan en sloeg zijn armen over elkaar. Maar ze leek hem niet op te merken. Hij schraapte zijn keel om haar aandacht te trekken en keek minachtend naar haar haren. ”Laat me raden, je had je doek al vol geschilderd dus besloot je maar om op je eigen haar verder te doen?” Oh, wacht eens, hij ging aardig doen. Oeps, vergeten. Iedereen kon toch wel eens wat vergeten? Daarna viel zijn blik op de stekelige band die om haar nek heen zat. "Je toch dat je een vampier bent een geen hond, toch? Want halsbanden zijn bedoeld voor honden als je dat nog niet wist."

__________~Blood_War~__________

Zero ~ Lune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eve

avatar

Aantal berichten : 13
Registratiedatum : 22-09-13

Character sheet
Leeftijd:: 17 (107)
Wezen:: Vampier
Partner:: Just shut up dude.

BerichtOnderwerp: Re: New leader, new rules   za okt 05, 2013 7:28 am

Nog geen tien minuten was ze in dit huis, en ze had er nu al een hekel aan. Ze wilde hier wag, weg van dit stoffige oude kasteel met zijn muren die haar zo verstikte. Er waren te weinig ramen, het was te donker. Ze wilde hier niet blijven ze wilde de wereld in trekken, ze wilde normaal zijn. Soms, soms wenste de jonge vampier gewoon dat ze nooit geboren was, dat haar moeder nooit in de klauwen van haar vader was gevallen. Haar moeder, ze was een mysterieus figuur, iedere keer als ze naar de vrouw had gevraagd die haar gebaard had, had haar vader haar alleen afkeurend aangestaard. Hij had gezegd dat ze niet naar de vrouw mocht vragen, dat haar moeder slechts een mens was geweest, een onbelangrijk iets, hun voedsel…
Eve was het nooit echt eens geweest met die logica, maar als brave dochter had ze naar haar vader geluisterd en zonder na te denken van mensen gedronken, hen leeggezogen. En nu, nu was ze simpelweg verslaafd aan de bittere heerlijkheid, als een drugsverslaafde aan zijn shots.
Een schrapend geluid trok haar aandacht, op de bal van haar voeten draaide Eve zich nonchalant om, ze zag de minachtende blik, de blik die op haar vaders gezicht had vastgezeten. ”Laat me raden, je had je doek al vol geschilderd dus besloot je maar om op je eigen haar verder te doen?” Ze bleef hem gewoon doodleuk aankijken, alsof het haar helemaal niets kon schelen. “Misschien ja, en jij? Wat is jouw excuus? Als kind in een vat bleekmiddel gevallen?” Sprak het meisje als een steevaste puber terug. Ze zag hoe zijn blik zich verplaatste naar haar ranke hals, meer bepaald op de stekelige band die om haar nek heen zat. "Je toch dat je een vampier bent een geen hond, toch? Want halsbanden zijn bedoeld voor honden als je dat nog niet wist." Even kleurden haar ogen zwart van pure woede. Langzaam, als een roofdier dat zijn prooi besloop ging ze naar hem toe. Een van de vele verborgen dingen die Eve met Rhine gemeen had was dat ze nogal opvliegend was. “Oh dat ding? Ik kan het dragen, ik ben zo vampierlijk dat ik zelfs nog met een hondenpak op een vampier zou lijken.” Even liet ze haar ogen over hem heen glijden. “Dat kunnen we van jou niet zeggen he…butler.” Ja dat was precies wat Eve dacht dat hij was, haar persoonlijke assistent. Ze liep van hem weg, ging met gestrekte armen en haar rug naar het bed toe staan, voor ze zichzelf in het imposante hemelbed liet vallen. Haar laarzen maakte modderige vegen op het rode satijn, maar dat vond eve niet erg, ze vond het zelfs geweldig, iedere keer als zij hier iets brak of vuil maakte zou hij het moeten opkuisen, zou ze hem kunnen pesten, misschien was dit dan toch niet zo vreselijk als ze aanvankelijk had gedacht.

__________~Blood_War~__________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zero

avatar

Aantal berichten : 62
Registratiedatum : 27-01-13

Character sheet
Leeftijd:: 18 (118)
Wezen:: Vampier
Partner:: Can you melt the ice around my heart?

BerichtOnderwerp: Re: New leader, new rules   di okt 08, 2013 10:57 am

Eigenwijze rotpuber dat ze was. Irritant snotjong! Doen alsof het haar niets kon schelen. Wel, hij wist niet of het echt zo was of niet, maar dat maakte hem niet uit. “Misschien ja, en jij? Wat is jouw excuus? Als kind in een vat bleekmiddel gevallen?” Hij snoof eens, maar besloot om er niet verder op in te gaan. Zijn blik gleed naar haar hals waar een stekelige halsband rond zat. "Je toch dat je een vampier bent een geen hond, toch? Want halsbanden zijn bedoeld voor honden als je dat nog niet wist." Hij grijnsde toen hij de woede in haar ogen zag, ookal was het maar even. Ze ging naar hem toe, langzaam, onheilspellend. Het deed hem aan iemand denken, die opvliegerigheid, iemand waar hij nu liever niet aan dacht. “Oh dat ding? Ik kan het dragen, ik ben zo vampierlijk dat ik zelfs nog met een hondenpak op een vampier zou lijken.” Hij lachte kort en spottend. “Dat kunnen we van jou niet zeggen he…butler.” Hij trok zijn wenkbrauwen op. Butler? Dacht ze nu omdat ze leider was ze iedereen zomaar een taakje kan toewijzen? De puber liet zich in het hemelbed vallen en maakte vieze, vuile modderige vlekken op de lakens. Hij hoopte dat ze besefte dat ze alles lekker zelf zou mogen gaan opkuisen. Zero keek droogjes naar de modderige vlekken. ”Ik hoop dat je weet dat ik géén butler ben, nooit geweest en zal het ook niet zijn. Met andere woorden: veel plezier met het uitwassen van die lakens.” Hij leunde weer tegen de deurpost met zijn armen over elkaar geslagen. ”Ik verblijf hier alleen wat, maar je zal geen last van me hebben. Ik wil geen hartaanval krijgen door je lelijke kop steeds opnieuw te moeten zien. Wel, natuurlijk zijn vampiers niet in staat tot het krijgen van een hartaanval…. Ik vraag me af hoe je dat doet. Jij bent nou echt het toppunt.” Natuurlijk vond hij haar niet echt lelijk. Ze had gewoon een vreemdere kledingstijl, haar haren hadden een nogal vreemde kleur en die halsband stond hem niet aan. Maar hij moest zichzelf gewoon even kunnen afreageren, ergens anders aan denken dan Rhine die verloren was, die hij vast nooit meer opnieuw zou zien. Emotieloos, hoewel er misschien wel iets spottends in zijn ogen lag, keek hij haar aan. Het kon hem niets schelen wat ze zou doen of gaan zeggen. Werkelijk niet. Het kon hem gewoon geen zak schelen.

Flut, sowrry

__________~Blood_War~__________

Zero ~ Lune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eve

avatar

Aantal berichten : 13
Registratiedatum : 22-09-13

Character sheet
Leeftijd:: 17 (107)
Wezen:: Vampier
Partner:: Just shut up dude.

BerichtOnderwerp: Re: New leader, new rules   za okt 12, 2013 9:14 am

Hij snoof maar reageerde niet op haar opmerking. Net als haar vader, hij gedroeg zich precies als hem. Het maakte haar kwaad, ze had gedacht van haar vader verlost te zijn en nu zat ze met een jonge nog irritantere versie van hem opgescheept. ”Ik hoop dat je weet dat ik géén butler ben, nooit geweest en zal het ook niet zijn. Met andere woorden: veel plezier met het uitwassen van die lakens.” Hij leunde weer tegen de deurpost met zijn armen over elkaar geslagen. Eve lachte spottend. "je ziet er wel uit als een butler, even stijf en saai." Sprak ze terwijl ze met haar voeten rond zwierde. ”Ik verblijf hier alleen wat, maar je zal geen last van me hebben. Ik wil geen hartaanval krijgen door je lelijke kop steeds opnieuw te moeten zien. Wel, natuurlijk zijn vampiers niet in staat tot het krijgen van een hartaanval…. Ik vraag me af hoe je dat doet. Jij bent nou echt het toppunt.” zijn woorden sneden door haar heen, raakten haar als duizenden messteken. Ze werd haar hele leven al beoordeeld op haar uiterlijk. Op een nacht was ze de afkeuringen beu geweest, had ze de schaar in haar ooit zo lange haren gezet. Ze wist nog goed hoe ze met tranen in haar ogen de lokken de grond zag raken. Dat was de dag dat haar protest was begonnen, het protest tegen de zij die ze moest zijn, tegen het meisje dat ze niet kon, niet wilde zijn. Meteen sprong ze recht. Ze was furieus, Eve was net een kameleon als het om emoties ging. "Ga uit mijn ogen" Schreeuwde de paars harige vampier voor ze Zero letterlijk de kamer uitgooide en de grote oude eikenhouten deuren dichtgooide. Ze was kwaad, zo ongeloofelijk kwaad. Ze wilde dingen slaan, dingen breken, alles op haar pad vernietigen, maar net voor ze haar eerste ram wilde uitdelen bedacht ze zich. ze ging voor haar koffers zitten en haalde er penselen en een klein in leer gebonden boek uit. Het meisje verschanste zich in een stoffige hoek van de kamer, haar schoenen had ze uitgeschopt - eentje zat nu vast in de muur terwijl de andere door het raam was gevlogen - Haar kleine inktpenseel gleed over eht blad, een emotieloos gezicht vormde zich op het papier. En de ogen, de ogen hadden een tekening in zich, ze waren bloedrood, doods, vol met pijn. ze had geen rode inkt bij, ze had haar eigen huid open gekrabt om de rode kleur te verkrijgen. Tekenen, schilderen, het hielp om de duistere gedachten in haar hoofd weg te houden. Het hielp haar kalm te blijven. Een hele tijd bleef ze zitten, tekende ze tot de hele vloer vol lag met afbeeldingen. langzaam stond ze op, haar armen en gezicht zaten onder de zwarte vegen van de verf. Langzaam kwam ze uit de kamer, sloot deze meteen weer. ze wandelde door de grote kille gangen, opzoek naar iets om te eten, iets om te doen. Eve vond haar weg niet, belandde in een prachtige danszaal met glazen dak, een dak dat gelijmd leek te zijn. Ze keek ernaar, zag een klein steentje liggen en gooide dat omhoog, het raakte het dak maar met een klein tikje. maar dat was genoeg, het hele dak kwam in een stortvloed van glinsterend glas naar beneden...

__________~Blood_War~__________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zero

avatar

Aantal berichten : 62
Registratiedatum : 27-01-13

Character sheet
Leeftijd:: 18 (118)
Wezen:: Vampier
Partner:: Can you melt the ice around my heart?

BerichtOnderwerp: Re: New leader, new rules   di okt 29, 2013 1:52 am



Awtsch, had ze haar nu gekwetst? Wat jammer toch. Dan had ze maar niet zo onrespectvol moeten doen. Het was haar eigen schuld. Geamuseerd keek hij haar aan. De furie stond meteen recht. Niet onder de indruk trok hij zijn wenkbrauwen op. "Ga uit mijn ogen" Voor dat hij iets kon terugkaatsen werd hij letterlijk de kamer uit gegooid. Met een harde bons kwam hij aan het einde van de gang tegen een muur terecht. Hij grinnikt zachtjes toen hij de deuren hoorde dichtknallen. Maar hij was ook meteen weer stil. Ze veranderde net zo snel van emoties als Rhine kon. Hij bleef even zitten, tegen de muur voor zich uit starend. Rhine, de vrouw die zijn hart gestolen had en er mee verdwenen was. Hij wilde zich overgeven aan het gedacht dat ze voor altijd verdwenen was, dat hij haar nooit meer zou zien. Maar dat kon hij niet. Zijn gevoelens voor haar waren te sterk, ookal kende hij haar niet zo goed. Hij had het al gevoeld het moment dat hij haar zag. Zij was alles geweest wat hij zag, al de rest leek wel vervaagd te zijn. Alsof er een spot op haar gericht werd. Maar die spot is gedoofd. Hij bevond zich nu in het donker en had geen idee of ze er nog was. Want hij kon niets zien, hij zag haar licht niet meer. Hij was verdwaald in duisternis. Hij vond de uitgang niet meer en dat... Dat reageerde hij af. Dat reageerde hij af op iedereen die hem irriteerde. Hij miste haar, hij verlangde naar haar bijzijn. Hij wilde dat ze hier was, hem in haar armen nam en hem geruststelde. Hij zou er alles voor doen om haar stem opnieuw te kunnen horen, om haar aan te kunnen raken. Maar ze was weg. Verdwenen.

Vermoeid stond hij recht en keek met een haatvolle blik naar de deuren. De deuren van Rhine’s kamer waar nu een paars varken in woonde. Hij zou dat wijf daar weg krijgen. Hoe dan ook. Het maakte hem niets uit dat ze de opvolgster was. Maar hij kon niet aanzien hoe ze alles wat van Rhine geweest was zomaar vernietigde. Al zijn herinneringen. Maar gelukkig was er nog een plek. Een plekje vol resten van zijn geliefde. De ‘verboden’ kamer. Hij klopte zijn kleren af en haastte zich door de gangen, tot hij voor een deur stond. Hij nam de sleutel en maakte de deur open. Met gesloten ogen stapte hij naar binnen en sloot de deur meteen weer achter zich. Haar geur was hier nog sterk aanwezig. Verslagen liet hij zich tegen de deur naar beneden zakken. ”Rhine…” Fluisterde hij zachtjes. ”Waar ben je?” Hij beeldde zich haar gezicht in. Haar ravenzwarte haren en ijsblauwe ogen. ”Ik mis je.” Fluisterde hij schor met een trillende stem. "Laat me hier niet alleen achter. Kom terug... Alsjeblieft." Zijn ogen waren vochtig. "Ik weet niet wat ik zonder jou moet beginnen. Jij was alles wat ik had, mijn licht in de duisternis. En nu ben je weg. Ik weet niet wat ik moet doen." Een traan rolde over zijn wang. Nee. Hij mocht niet huilen. Dat zou ze niet willen. Hij moest zich sterk houden. Hij veegde de traan meteen weg met zijn mouw. Terwijl hij zijn knieën op trok en zijn armen erom heen sloeg ademde hij beverig diep in en uit. Zo bleef hij een lange tijd zitten, zonder enig besef van tijd. Terwijl hij nadacht, dacht aan de dingen die hij samen met Rhine beleefd had. Hoe ze gekust hadden. Hoe hij naar haar kus verlangde.

Het geluid van kletterend glas trok zijn aandacht. Hij schrok en hief meteen zijn hoofd op. Vaag keek hij om zich heen. Hier was niets gebeurd. Hij gromde zachtjes. Had dat varken al weer iets afgebroken? Dat kon je toch niet menen… Dadelijk schoot er niets meer over van dit kasteel. Geïrriteerd stond hij recht en verliet de kamer. Natuurlijk deed hij deze meteen weer op slot en stak de sleutel in de binnenzak van zijn vest. Hij had zo al een vermoedde van waar ze kon zijn… De balzaal. Enkel daar was genoeg glas om zo veel lawaai te kunnen maken. Als ze maar niet het dak verwoest had… Dan mocht ze het zelf weer gaan lijmen. No way dat hij dat opnieuw deed. Toen hij in de balzaal aan kwam, klopte zijn vermoedens. Hij bleef meteen in de deuropening stil staan. Zwaar geïrriteerd keek hij naar het lege vlak waar eerst een dak was, dan naar de grond en dan naar Eve. ”Jij…” Siste hij tussen zijn tanden door. Zijn handen waren tot vuisten gebald. ”Lijm het dak… Nu.” Nee hij was niet echt blij. Niet enkel omdat ze had dak had afgebroken, maar gewoon omdat ze alweer iets had afgebroken.

__________~Blood_War~__________

Zero ~ Lune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eve

avatar

Aantal berichten : 13
Registratiedatum : 22-09-13

Character sheet
Leeftijd:: 17 (107)
Wezen:: Vampier
Partner:: Just shut up dude.

BerichtOnderwerp: Re: New leader, new rules   za nov 02, 2013 8:37 am

Het was overal hetzelfde. Overal zou ze een buitenbeentje zijn, toch bij haar eigen soort. Haar soort zou haar nooit begrijpen, ze zouden haar gedachtegang nooit volgen. Eve wilde weg, weg bij alle vampiers, ze wilde bij de mensen leven, genieten van het leven. Ze wilde net als haar moeder ooit was geweest vrij zijn. Zich laten meevoeren door de wind, een reis maken zonder bestemming voor ogen. Want de reis zelf was zoveel mooier, zoveel belangrijker dan de bestemming. Dat zag haar vader niet, dat zag haast niemand. Het was grappig dat wezens soms de meest fascinerende reizen maakte maar er zelf niets van zagen omdat ze te gefocust waren op hun bestemming. Eve had ooit een man ontmoet, een menselijke man. Hij had haar ogen geopend, hij had haar de deugden van het leven getoond, hij had haar de dingen laten zien die echt belangrijk waren. Hij was ook degene geweest die ervoor had gezorgd dat Eve was gaan schilderen. Ze hadden hem een hippie genoemd, een flierefluiter, maar voor Eve was hij de enige echte vriend geweest die ze ooit gehad had. Helaas hun vriendschap kon niet blijven duren, Eves vader keurde het niet goed, wilde niet dat zijn dochter met een landloper omging. Dus verhuisde hij zijn hele hofhouding naar een ander land, zonder enig spoor achter te laten. Eve was er kapot van. Zo ging het altijd, altijd als ze zich ergens thuis begon te voelen haalde haar vader haar weg. Ze was nooit lang op dezelfde plaats geweest, dat ging nu eenmaal niet had haar vader gezegd.
Eve werd altijd rustig van schilderen, het was een uitlaat klep. Ze kon ermee wegvluchten, zich afsluiten van de echte wereld, zichzelf omhullen met de veiligheid van haar eigen wereldje. Nadat ze voldoende gekalmeerd was, besloot de paarsharige jongeling het huis te gaan verkennen, haar huis, huis, niet thuis, een thuis had ze niet.
Ze kon eht niet laten, ze had eht gewoon niet kunnen laten om dat steentje te gooien waardoor ze nu bezaaid was met het gebroken glas, die haardeed glinsteren alsof ze een levende edelsteen was. Eve bleef nonchalant staan. Ze had wel vaker de drang om dingen stuk te maken of in brand te steken, die drang was tijdens haar pubertijd ontstaan, wanneer ze dingen stuk maakte werd haar vader altijd kwaad, dan gaf hij haar aandacht. Was eht daardoor gekomen? Was haar destructieve gedrag simpel weg een uit de hand gelopen reactie op een eenzame jeugd? Een kreet van een gebroken kind? Een kind dat net als het glas van dit dakraam in duizend miezerige stukjes op de vloer lag? Voetstappen, klik, klak, klik, klak, de butler was in aantocht en aan zijn denderende tred te horen was hij niet erg blij. Wat een verrassing zeg. Zwaar geïrriteerd keek hij naar het lege vlak waar eerst een dak was, dan naar de grond en dan naar Eve. ”Jij…” Siste hij tussen zijn tanden door. Zijn handen waren tot vuisten gebald.”Lijm het dak… Nu.” Eve draaide zich om naar de oudere vampier met een engelachtige grijns op haar gezicht. “Nah, ik hou wel van een openlucht zaaltje…in míjn huis.” Ze sprak de woorden lief, traag, alsof ze tegen een klein dom kind bezig was. Eve grijnsde nog even liefelijk naar de witharige vampier, voordat ze aanstalten maakte om de kamer weer te verlaten.

__________~Blood_War~__________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: New leader, new rules   

Terug naar boven Go down
 
New leader, new rules
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Hello Great Leader [Stormstar]
» The New leader is chosen ~ [Lítill's & Miles take-over]
» They suck at playing leader || Yellowfang
» Rules
» Borders & rules [Owlpaw]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blood War :: Zanovon :: Crivica-
Ga naar: